Coaching en begeleiding

Coach Utrecht

 

Coaching is niet iets wat je de mensen die je coacht aandoet, maar het is eerder een manier van samenwerken om een omgeving te creëren waarin coaching werkt voor de mensen die je coacht. Veel van de coaches die ik ken geloven in het belang van het betrekken van iedereen bij de leerprocessen en de volledige betrokkenheid van de mensen die ze coachen, en hun volledige steun en deelname.

Ik kan nauwelijks een volwassene in zijn of haar leven bedenken die niet ooit deel heeft uitgemaakt van een professionele coaching-relatie. Ik ga verder met te denken dat het voordeel niet alleen ligt in het voordeel van betere prestaties (hoogstwaarschijnlijk het meest waardevolle); maar ook in de manier waarop mensen zich voelen over zichzelf, zowel als uitvoerders als deelnemers. Is betrokkenheid en verbinding niet het doel van coaching?

Betrokkenheid’ houdt ook participatie in; ik denk dat dit een heel groot deel is van wat er in de coachingrelatie gebeurt. Ik weet dat coach- en communicatievaardigheden belangrijke vaardigheden zijn, en ik weet dat ze aan de basis liggen van de voordelen van ontwikkelingsgerichte coaching, maar de manier waarop ik met mensen werk is wat ik hier in dit artikel met je bespreek, en ik moedig je aan om deze en andere aspecten als coach te onderzoeken; zijn/haar vaardigheden, ervaring en kennis en de manier waarop die hulpmiddelen samen kunnen worden gebruikt, om de juiste omgeving voor je cliënten te creëren.

Wanneer ik betrokken ben bij een coachingsrelatie met een cliënt, beschouw ik mijn coaching als een niet-specifiek, niet op maat gesneden coachingsproces, een uitnodiging om te onderzoeken wat voor zo iemand het meest geschikte pad kan zijn door middel van een versterkend, leerproces waarin wat aan het eind van de dag (of aan het begin van het traject) een kleinigheid kan lijken, een van de meest significante bijdragen kan zijn aan zijn/haar groei en coachbaarheid.

De relatie tussen coach en cliënt is als die van een coach – het is niet de coachingstechniek alleen; het is hoe beide partijen zich in het proces engageren en wat het belangrijkste is in het coachingproces, al was het maar in de inhoud van het proces, en hoe de coach brengt wat hij/zij weet en kan brengen. In feite is het deze relatie die de heilige container (in coachingstermen, een “coachruimte”) biedt om dingen op te zetten, ermee om te gaan, en ze te verschuiven.

Als ik coach, breng ik mee wat ik weet. Ik breng mijn (ik, mijn ervaring, mijn connecties en vaardigheden, mijn eigen vaardigheden en kennis) en ik breng wat ik niet weet in het coachingproces, wetende dat deze dingen die ik in de coachingrelatie inbreng de coach en de cliënt in staat zullen stellen de gewenste resultaten te bereiken. Wat ik inbreng en opgeef kan iets eenvoudigs zijn als mijn houding en perspectief, of het kan zo belangrijk zijn als mijn vaardigheden en aanpak.

De coaching relatie is een manier waarop ik mijn vaardigheden gebruik om het proces van ontwikkeling van de cliënt als persoon, die de vaardigheden, strategieën en technieken die ik breng kan gebruiken en zich eigen kan maken, en ik deel vrijelijk de informatie die ik heb geleerd en de klinische vaardigheden die ik gebruik, als iemand die zijn/haar verbinding en de coaching ervaring met de cliënt wil verdiepen tot de diepte van zijn/haar eigen persoonlijke en professionele potentieel.

Ik weet in welk opzicht de cliënt hulp nodig heeft, en die vaardigheden en bekwaamheden en kennis waarmee ik kan helpen, en die welke de cliënt verkiest op te geven, kunnen deel uitmaken van de breedte of diepte van het hebben van een coach – en een coach die verder ziet dan zijn eigen gebreken, beperkingen of de leerbehoeften van de cliënt of van zijn cliënt.

Ik kijk wat werkt en wat niet werkt door naar de cliënt te luisteren om na te gaan of de beschrijvingen samenhangend, realistisch en geldig zijn, voor zover wat de cliënt zegt een demonstratie is van haar/zijn huidige inzicht of van waar haar/zijn talenten en mogelijkheden liggen in termen van levenservaringen, opleiding of training. (In de mate dat de cliënt uitgaat van wat hij/zij weet.

Ik geef mijn cliënten het gratis geschenk dat het sterk en volledig is. Ik verwacht nooit iets terug en beloof nooit iets. Uit mijn eigen jarenlange ervaring, kan ik zeker vertellen wanneer een cliënt open staat voor een relatie en wanneer zij/hij dat niet is.

Het is niet de rol van de coach om te oordelen, om de chiropractor te zijn, noch is dit antwoord een definitief antwoord of moet het niet verteld worden, in die mate dat ik uiteindelijk op zoek ga naar de betere vraag of het ‘Aha’-moment dat ik aan de cliënt zou moeten stellen, in feite een andere vraag is dan ik mezelf stel. De primaire rol van de coach is de cliënt te inspireren, voortdurend met de cliënt te werken, een verhoogd zelfbewustzijn bij de cliënt voor te stellen, op het niveau van de cliënt te blijven, te zien, te horen en te horen, de dialoog die tussen de cliënt en haarzelf plaatsvindt volledig te zijn, te vragen en te voelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *